هر دو دلتنگ همیم

اما من اغلب بیشتر...

ترجمه می کنم

هر چند خط یک بار سرم را می گردانم که ببینمت

که ببینم اینجایی

خوابی ولی اینجایی

نگاهم نمی کنی ولی اینجایی

حرفی با هم نمی زنیم ولی اینجایی

بالشت را در آغوش گرفته ای ولی اینجایی

اما نمی بینمت

نیستی

ترجمه می کنم

دست خودم نیست که سرم را می گردانم

تو را عادت کرده ام انگار

عادت شیرینم

زیبای خفته ام

بهانه ترجمه هایم

ترجمه می کنم...

امروز برای همیشه با آقا سید خداحافظی کردم

خدا را شکر پسرخاله آنجا نبود

شاید یک روز تقویم ها بیست مرداد را زیبا کنند

شاید

مغرورتر از آنم که بگویم کم آوردم

قوی تر از آنم که اعتراف کنم امروز هیچ کس برایم رفاقت نکرد

اما

آنقدر دلشکسته ام که ابایی ندارم بگویم

یاد انبار زیرزمین خانه اشک به چشمانم می آورد

و خدایی که در این نزدیکی است

و من نمی بینمش

...

امروز هم گذشت

و من هنوز زنده ام...

تقصیر من نبود

تقدیر من نبود

از اینجایی که من هستم تموم شهر معلومه

کنارم خیلیا هستن، دلم پیش تو آرومه...

---

پ.ن: ساعت ها در تراس...

به تاسیان دچارم...

یعنی منو بگو که نشستم دارم گردو لای خرما میزنم که فردا ببرم سر کار خیرات "پدربزرگم"... فککککککککن

---

پ.ن: خدا رفتگان شما رو هم بیامرزاد از جدید و قدیم همگی انشاءالله...

عمری گذشت و عشق تو از یاد من نرفت دل، همزبانی از غم تو خوبتر نداشت این درد جانگداز زمن روی برنتافت وین رنج دلنواز زمن دست برنداشت گفتم: ز سرنوشت بیندیش و آسمان گفتی: ”غمین مباش كه آن كور و این كر است“!دیدی كه آسمانِ كر و سرنوشتِ كورصدها هزار مرتبه از ما قویتر است؟! فریدون مشیری پ.ن: اللهم اجعلنی مطمئ